امام رضا علیه السلام،معلم توحید ملائکه
آنان بزرگوارانی هستند که در ترتیب آفرینش موجودات، نخستین آفرینش آفریننده قادر هستند. آنگاه که نه عالمی بود نه آدمی، نه روح بود و نه ملک، آنان بودند. در بارگاه قدس الهی سبوح و قدوس می*فرمودند. خالق خویش را تنزیه و تقدیس می*کردند. آن هنگام که حق تعالی فرشتگان را آفرید، برای این که ملائکه –به سبب عظمت و رفعت نور این برگزیدگان – خدایشان گمان نکنند. خود در برابر فرشتگان به تسبیح خداوند پرداختند. (5) انوار مقدس ایشان تسبیح گفت. از تسبیح این انوار مقدس، ملائکه تسبیح را آموختند و از تهلیل اهل بیت بود که ملائکه، لب به تهلیل رب خویش گشودند و از تکبیر انوار نبی و عترت مطهرش، ملائکه تکبیر آموختند و نه اینکه فقط تسبیح و تهلیل و تکبیر (6) را به لفظ ملائکه تعلیم دادند، بلکه تنزیه خداوند و توحید را به ملائکه مقرب الهی تعلیم دادند.

از این روست که امام هادی علیه السلام دهمین نور مقدس امامت می*فرماید: «من وحده قبل منکم ...»(7) هر کسی که خدا را به یکتایی شناخت و موحد شد از شما خاندان نبوت آموخت و از شما قبول نمود. این انوار مقدس آموزگار توحید ملائکه هستند و معلم توحید انسان*های زمینی. دوری از در خانه ایشان دوری از توحید است. و توحید را اگر در غیر ایشان جستجو کنی، شرکی است که رنگ توحید به خود گرفته است.

ملائکه نیز که در عالمی مافوق این عالم خلق شدند نتوانستند لباس توحید برتن کنند؛ به جز زمانی که زانوی ادب و خضوع در برابر این انوار مقدس زدند وبه تبعیت از این نوار تسبیح و تقدیس وتحمید و تهلیل گویان شدند و در نتیجه موحد شدند. آری! ملائکه با تبعیت و اطاعت از آن مقامات نورانی و معلمان معصوم توحید توانستند توحید را دریابند؛ موحد واقعی شوند آن گونه که خداوند به توحید ایشان راضی باشد.