گروه دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»- حامد صارم؛ ایمان، با ارزش*ترین موجود در عالم هستی است. ایمان همان چیزی است که ارزش و قیمت انسان*ها را تعیین می*کند. هرکسی که ایمانش بیش، محبوبیت او نزد خداوند بیشتر. انسان فاقد ایمان نزد خداوند ارزش و بهائی ندارد. ایمان بهاء بهشت و قرب و رضوان خداوند متعال است.
مدعیان ایمان بسیار هستند؛ زیرا ایمان از ارزشی بالا برخوردار است. همواره به دست آوردن اشیاء باارزش سخت و مشکل است. به دست آوردن ایمان و حفظ آن نیز ساده و راحت نیست. اول، باید ایمانی را کسب کرد که مورد رضایت خداوند باشد؛ سپس ایمان را از دست شیطان، دور نگاه داشت تا تبدیل به کفر نشود.
ایمان به غیب، ایمان مورد قبول
ایمانی که خداوند می*پذیرد، ویژگی*های مختلفی دارد، که اگر آن خصوصیات نباشد؛ ایمان مورد قبول درگاه الهی نخواهد بود. یکی از ویژگی*های ایمان؛ ایمان آوردن به غیب است. ایمان به آنچه که از حواس پنج گانه، مخفی است. این ایمان برای انسان*ها کاری دشوار است؛ چرا که باید به غیبی ایمان بیاورند؛ که برای آن دلیلی، غیر از حواس ظاهری خودشان داشته باشند.
از اینرو خداوند متقین را به ایمان آورندگان به غیب وصف می*کند و می*فرماید: «ذلِکَ الْکِتابُ لا رَیْبَ فیهِ هُدىً لِلْمُتَّقینَ * الَّذینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَ یُقیمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُونَ»؛ آن کتابی است که شکی در آن نیست؛ هدایتی است برای متقین که به «غیب» ایمان آورده*اند و نماز اقامه می*کنند و ازآنچه که ما روزیشان کردیم انفاق می*کنند.
در این آیه شریفه خداوند متعال کسانی را که به وسیله «آن کتاب» هدایت شده*اند را از ایمان آورندگان به «غیب» معرفی می*کند. به بیانی دیگر، کسانی را خداوند هدایت شده می*داند که ایمان به غیب داشته باشند در غیر این صورت از منظر قرآن ایشان هدایت شده نخواهند بود.
بر همه عایشه های امروز لعنت