گروه اندیشه «خبرگزاری دانشجو»- حامد صارم؛ بسیاری از مفاهیمی که در عالم معقولات و عالم خیالات واقع می*شود، قابل بیان و تعبیر نیست. نه قلم می*تواند آن مفاهیم را به تصویر بکشد و نه زبان می*تواند گویای آن واقعیات معقول و یا متخیل باشد. اگر چه زبان، زبانی رسا باشد؛ و اگر چه زبان از هنر شعر و فن خطابه برخوردار باشد. هنگامی که امور معقول را نتوان آنچنان که هست؛ بیان کرد چگونه است سخن گفتن و نوشتن درباره چیزی که از ادراک عقل و پرواز خیال بالاتر است.
عقل عاجز از درک کنه امام است
ائمه معصومین علیهم السلام در مقامی به سر می*برند که پرنده خیال و پای عقل به درک آن مرتبه عظیم نخواهد رسید. نه اینکه به آن مرتبه نخواهند رسید؛ بلکه در درک آن مقام و مرتبت نیز نمی*توانند طمع کنند و نه اینکه نمی*توانند طمع کنند، بلکه وصف آن را نیز نخواهند توانست حتی وصف شأنی از شئون آن مقام را نیز دست نخواهند یافت.
حضرت امام رضا علیه السلام می*فرماید: «کیست به حق شناسائى امام برسد و تواند او را انتخاب کند؟ هیهات هیهات، خردها در بارهاش گمراهند و خیال ها حیران و سرگشته شده اند، عقل*ها سرگردان و چشم*ها بىدید، بزرگان در اینجا کوچکند و حکیمان در حیرت و سخنوران گنگ، بردباران کوتهنظر و خرد مندان جاهل هستند و نادان، شعراء لال و ادباء درمانده درباره شرح و وصف یک شأن و از شئون امام و یک مقام از مقامات او و وصف یکى از فضائلش را نتوانند، ندانند، همه به عجز معترفند، چگونه توان کنهش را وصف کرد و اسرارش فهمید، چطور کسى به جاى او ایستد و حاجت مربوط به او آورد، نه، چگونه؟ از کجا؟»(1)
بر همه عایشه های امروز لعنت